آیا کپسول آتش نشانی CO2 اکسیژن می خورد؟ فیزیک پشت تخلیه

آیا یک کپسول آتش نشانی CO2 اکسیژن بخورید؟ نه، آن را جابجا می کند

دی اکسید کربن اکسیژن را مصرف نمی کند، آن را جذب نمی کند و نمی سوزاند. هوای اطراف آتش را رقیق می کند تا شعله دیگر نتواند نفس بکشد و سپس پراکنده می شود. نگرانی پشت این سوال مشروع است، اما اثر آن به جای از دست دادن دائمی، رقیق شدن موقت است.

لحظه را تصور کنید یک تکنسین یک خاموش کننده CO2 5 کیلوگرمی را در داخل یک اتاق کنترل 3 متر در 3 متر تخلیه می کند. بوق حدود ده ثانیه غرش می کند، فضا پر از مه سفید می شود و کسی این سوال واضح را می پرسد: آیا ما فقط اکسیژن را در اینجا مصرف کرده ایم؟

پاسخ منفی است و دلیل آن ساده است. CO2 یک مولکول پایدار و بی اثر شیمیایی در دمای اتاق است. با اکسیژن واکنش نمی دهد و آتش آن را نمی سوزاند. تقریباً 2.7 متر مکعب گاز آزاد شده توسط یک سیلندر 5 کیلوگرمی در اتاق می ماند و با هوا مخلوط می شود تا زمانی که تهویه یا نشت معمولی آن را از بین ببرد. پس از پاک شدن گاز، سطح اکسیژن خود به خود بهبود می یابد.

جابجایی و خنک کننده: خاموش کننده در واقع چه می کند

آتش به طور همزمان به سوخت، اکسیژن و گرما نیاز دارد. یک خاموش کننده CO2 دو تا از سه مورد را حذف می کند، به همین دلیل است که عبارت "اکسیژن خوردن" در وهله اول ظاهر شد.

رقیق شدن اول است. CO2 مایع از سیلندر خارج می شود و به گاز تبدیل می شود و تقریباً 400 برابر حجم مایع خود منبسط می شود. این ابر هوا را از سطح در حال سوختن دور می کند و در داخل منطقه شعله غلظت اکسیژن به کمتر از 15 تا 16 درصدی می رسد که شعله برای حفظ خود نیاز دارد. احتراق متوقف می شود نه به این دلیل که اکسیژن از ساختمان ناپدید شده است، بلکه به این دلیل که دیگر به اندازه کافی در سوخت متمرکز نمی شود.

خنک کننده در درجه دوم قرار می گیرد. انبساط گرما را جذب می کند و با تشکیل ذرات یخ خشک، بوق و نازل به حدود منفی 78 درجه سانتیگراد می رسد. آن جریان سرد نیز گرما را از سطح در حال سوختن خارج می کند. CO2 هنوز ظرفیت خنک کنندگی بسیار کمتری در هر کیلوگرم نسبت به آب دارد، به همین دلیل است که در آتش سوزی های عمیق چوب، کاغذ یا منسوجات عملکرد ضعیفی دارد.

آتش خود اکسیژن مصرف می کند و دی اکسید کربن تولید می کند. خاموش کننده فقط CO2 اضافه می کند - اکسیژن را به جای از بین بردن آن جابجا می کند.

واقعاً ترشحات چقدر اکسیژن را از بدن خارج می کند

قبل از خرید ارزش دانستن محاسبات را دارد. در شرایط عادی یک کیلوگرم CO2 به حدود 0.54 متر مکعب گاز تبدیل می شود. بنابراین یک واحد 2 کیلوگرمی تقریباً 1.1 متر مکعب، یک واحد 3 کیلوگرمی حدود 1.6، یک واحد 5 کیلوگرمی حدود 2.7 و یک واگن برقی 10 کیلوگرمی حدود 5.4 متر مکعب آزاد می کند. این حجمی است که باید در اتاق شما مخلوط شود.

ستونی که برای سلامتی مهم است آخرین ستون است. دی اکسید کربن در غلظت های بسیار پایین تر از سطحی که باعث گرسنگی شعله می شود برای افراد مشکل ساز می شود. در اتاق سرور 22.5 متر مکعبی بالا، اکسیژن هنوز بالای 18 درصد است، با این حال CO2 خود به حدود 10 درصد می رسد - به اندازه ای که در عرض چند دقیقه باعث بیهوشی شود.

• 0.5 درصد (5000 ppm): حد معمول هشت ساعت قرار گرفتن در معرض شغلی.
• حدود 2 درصد: سردرد، تنفس سریع تر، کاهش تمرکز.
• حدود 3 درصد: تنگی نفس و عملکرد ضعیف، با تشخیص ضعیف.
• 4 تا 5 درصد: سرگیجه، گیجی و مشکل تنفسی در عرض چند دقیقه.
• بالای 10 درصد: از دست دادن هوشیاری و مرگ در عرض چند دقیقه.

کاهش اکسیژن به یک نگرانی زیر 19.5 درصد و یک نگرانی جدی زیر 16 درصد تبدیل می شود، اما در اکثر اتاق هایی که با خاموش کننده قابل حمل پاک می شوند، غلظت CO2، نه تعداد اکسیژن، ابتدا به یک سطح خطرناک می رسد. رفتار سیلندر در اینجا نیز مهم است: درک چگونه یک واحد CO2 5 کیلوگرمی هنگام تخلیه رفتار می کند به شما کمک می کند تا قضاوت کنید که واقعا چه مقدار گاز در فضا آزاد می شود.

جایی که تخلیه خطرناک می شود: فضاهای کوچک، مهر و موم شده و کم

پروفایل تصادف کلاسیک یک سالن بزرگ نیست. این یک فضای محصور 6 تا 30 متر مکعبی با در بسته است: کابین قایق یا محل موتور، داخل وسیله نقلیه، اتاق داده کوچک، سردخانه، شفت بالابر، اتاق رنگ یا گودال بازرسی.

دو عامل آن فضاها را بدتر می کند. دی‌اکسید کربن حدود 1.5 برابر چگال‌تر از هوا است، بنابراین به سمت کف می‌نشیند و ابتدا آب‌ها، چاله‌ها و گوشه‌های پایین را پر می‌کند، در حالی که هوا در ارتفاع سر هنوز می‌تواند خوب به نظر برسد و اندازه‌گیری کند. مه تخلیه همچنین در زمانی که شما بیشتر به آن نیاز دارید خروجی را پنهان می کند، بنابراین شخصی که در داخل می ماند می تواند قبل از اینکه متوجه علائم فیزیکی شود جهت گیری خود را از دست بدهد.

برای آن فضاها، اندازه شارژ یک متغیر ایمنی است تا یک متغیر قیمت. یک واحد قابل حمل 3 کیلوگرمی تقریباً 1.6 متر مکعب گاز آزاد می کند که تقریباً 40 درصد کمتر از یک واحد 5 کیلوگرمی است که اغلب در یک کابین محکم یا یک اطاقک الکتریکی که سطح کف آن محدود است و درب باریک است تعادل بهتری دارد.

اکسیژن برمی گردد: تهویه و ورود مجدد

CO2 به طور نامحدود باقی نمی ماند. در یک اتاق معمولی، از شکاف‌های در، مجاری، سیستم‌های استخراج و پنجره‌های باز نشت می‌کند و یک اتاق کار کوچک معمولاً در عرض چند دقیقه پس از باز شدن درب، نزدیک به سطوح دی اکسید کربن محیط باز می‌گردد. گودال ها، زیرزمین ها و انبارهای بدون تهویه استثنا هستند، زیرا گاز سنگین است و دهانه ها معمولا در بالا قرار دارند.

در جایی که یک سیستم CO2 ثابت به اتاق ماشین آلات سیل زده است، فضا را تا زمانی که تهویه و اندازه گیری نشده است، فوراً خطرناک تلقی کنید. تاخیرهای ورود و اینترلاک در آن سیستم ها دقیقا به همین دلیل وجود دارد.

دنباله ورود مجدد عملی

1. همه را بیرون نگه دارید و تا زمانی که فضا خالی شود، کار را در منطقه متوقف کنید.
2. فضا را از بیرون باز کنید: در، دریچه، دمپر یا پنجره.
3. اجازه دهید حداقل 10 تا 15 دقیقه قبل از اینکه کسی وارد شود هوا شود.
4. در سطح پایین تهویه کنید، نه تنها در ارتفاع سر، زیرا CO2 در نزدیکی کف جمع می شود.
5. قبل از ورود بدون محافظت با گازسنج اندازه گیری کنید، با هدف کمتر از 0.5 درصد CO2 و بالاتر از 19.5 درصد اکسیژن.
6. دوتایی کار کنید، در را باز کنید و زمان را چند دقیقه در داخل نگه دارید.

یک عادت دیگر که ارزش ساختن دارد: اگر آتش به قفسه، سینی کابل یا کاغذ ذخیره شده برخورد کرد، گمان نکنید که خاموش شده است. CO2 شعله های سطحی را از بین می برد اما در سوخت خیس نمی شود، بنابراین مواد در حال دود شدن می توانند پس از پراکندگی گاز دوباره مشتعل شوند. فضاهای بزرگ‌تر مانند اتاق‌های کارخانه، جایگاه‌های بارگیری و کارگاه‌ها معمولاً توسط یک واحد سیار به جای یک دستگاه دستی سرویس می‌شوند.

خطرات آسیب واقعی شامل اکسیژن خورده نمی شود

صدمات گزارش شده پس از تخلیه CO2 عبارتند از: سوختگی سرد، سقوط ناشی از کاهش دید و خفگی در فضاهای محدود. سرمازدگی بوق و نازل به خودی خود یک خطر واقعی است و ابر سفید می تواند به اندازه کافی متراکم باشد که نقاط دیدنی یک راهرو را پاک کند.

کلاس آتش به همان اندازه اهمیت دارد. CO2 برای مایعات قابل اشتعال و تجهیزات الکتریکی زنده رتبه بندی می شود. این برای آتش سوزی های عمیق کلاس A در چوب، کاغذ و منسوجات رتبه بندی نمی شود، و برای روغن های پخت و پز مناسب نیست، جایی که جت می تواند چربی سوزان را از تابه پاشیده و آتش را در سراسر آشپزخانه پخش کند.

با این حال، اگر به درستی استفاده شود، CO2 دارای مزایایی است که پودر نمی تواند مطابقت داشته باشد. هیچ اثری برای تمیز کردن بردهای مدار باقی نمی گذارد، اتاق را با گرد و غبار ریز نمی پوشاند و جریان الکتریسیته را هدایت نمی کند، به همین دلیل است که گزینه پیش فرض برای اتاق های سوئیچ، پانل های کنترل و ذخیره های کوچک مایعات قابل اشتعال باقی می ماند.

CO2 یا چیز دیگری؟ مقایسه عملی

انتخاب برای یک فضای بسته، مبادله ای بین اندازه فضا، چیزی است که می سوزد و آنچه می توانید پس از آن تحمل کنید.

برای فضایی کمتر از 30 متر مکعب، اگر مردم بلافاصله پس از خاموش شدن آتش آن را ترک کنند، CO2 قابل استفاده است. اگر فضا به طور معمول اشغال شده است و نمی توان به سرعت آن را پاک کرد، یک گزینه فوم یا مبتنی بر آب ممکن است حتی با هزینه تمیز کردن ایمن تر باشد. را محدوده اندازه خاموش کننده CO2 امروزه از واحدهای قابل حمل 2 کیلوگرمی و 3 کیلوگرمی تا دستی های 5 کیلوگرمی و چرخ دستی های 10 کیلوگرمی عرضه می شود، بنابراین می توان شارژ را به جای حدس زدن، با متر مکعب مطابقت داد.

خط پایین: شارژ را با متر مکعب مطابقت دهید

خاموش کننده CO2 اکسیژن نمی خورد. به طور موقت آن را جابه جا می کند و در یک فضای بسته 10 تا 30 متر مکعبی، گازی که آزاد می کند می تواند به غلظت هایی برسد که مدت ها قبل از اینکه سطح اکسیژن به صفر برسد، تنفس فرد را متوقف می کند. با هر تخلیه در یک فضای بسته به عنوان یک رویداد جوی برخورد کنید، نه فقط یک رویداد آتش سوزی: بیرون بروید، باز کنید، هوا را کم کنید، اندازه گیری کنید، سپس برگردید.

هنگام تعیین واحد برای کابین، اتاق کارخانه یا کابینت، به جای قیمت سیلندر، از متر مکعب فضا و خطر آتش سوزی در داخل آن شروع کنید. این عدد تعیین می کند که یک واحد 3 کیلوگرمی یا 5 کیلوگرمی انتخاب بهتری است، و این عددی است که از تبدیل تخلیه خاموش کننده به حالت اضطراری دوم جلوگیری می کند.